saat fiyatları ve mahşer bilgileri44 bugün sizlere saat fiyatları yazılarını yazdı saat fiyatları diyorki kekeleyen aşçıyı susturmaya yetmişti. Whitney dudakları sessij^e;, yarak ona baktı. Gözleri, bir uskumrununkiler gibi sabitlenmişii yüzünden aşağı oluk oluk akıyordu.“Sessiz kalmalıydın Whitney.” Sesi yumuşaktı ama herkes , yordu. “Gitmene göz yumacaktım... seni neden isteyeyim ki?” ' Whitney’in dudakları kıpırdadı ama sesi hâlâ çıkmıyordu, “Buraya gel Whitney.”“Hayır,” diye fısıldadı Whitney, ama bu cılız itirazı sai Ralph, Larry ve muhtemelen bir de Barry Dorgan duydu. Whitney’ir lan, ağzından çıkanı duymamış gibi hareket etmeye başladı. GenişieJ^ eski ayakkabıları çimlere sürterek ilerledi ve Whitney bir hayalet gibi ra Adam’a yaklaştı.
Kalabalık, sarkık bir çene ve hiç kırpılmadan bakan bir göz oldu “Planlarınızdan haberim vardı,” dedi Kara Adam. “Niyetinizi^ olduğunu biliyordum. Ve tekrar geri almaya hazır olana dek bu sin,, gidişinize göz yumacaktım. Belki bir sene sonra, belki on. Ama aıtıkljj, le bir şansın kalmadı Whitney. Emin ol, kalmadı.”
Whitney sesine son kez kavuştu ve boğuluyormuşçasına hajlıiji "İnsan falan değilsin sen! Bir tür... şeytansın!"
Flagg sol elinin işaretparmağını uzattı. Parmağının ucu nereıiti? Whitney’in çenesine değecekti. “Evet, haklısın,” dedi. Sesi öyle alçalaıt sadece Lloyd ve Larry duyabildi. “Öyleyim.”
Leo’nun bıkmadan usanmadan oynadığı pinpon topu büyiiklüsi mavi bir ateş topu, Flagg’in parmağının ucunda hafif bir cızırtıylabei, İzleyenlerden hazan rüzgârına benzer bir iç çekiş yükseldi, Whitney bir çığlık attı ama kıpırdamadı. Alev topu çenesineçaifi« aniden yanık et kokusu duyuldu. Ardından dudaklarına geçen alevtopui dudağını mühürleyerek Whitney’in çığlığını yuvalarından fırlayan gözle ne hapsetti. Sonra yanağında yanık izi bırakarak gözüne doğru ilerledi Gözlerini dağladı.
Alnında duraksadığı sırada Larry, Ralph’in sürekli aynı şeyi lamakta olduğunu duydu ve kendisi de söylemeye başladı; “KÖ’dliıl korkum yok... kötülükten korkum yok... kötülükten korkum yot’
Ateş topu NVhitney in alnından kafasının tepesine yöneldi ve ortalığa yanık saç kokusu yayıldı. Ardında kelleşmiş, iğrenç bir yol bırakarak başının arkasına doğru ilerledi. Whitney ayakta bir an sallandıktan sonra neyse ki yüzüstü düşerek o korkunç görüntüyü gizlemiş oldu.
Kalabalıktan uzun, ıslığa benzer bir aaaaahhh sesi yükseldi. 4 Temmuz kutlamalarında havai fişeklerin gösterisine hayran kalan insanların çıkaracağı türden bir sesti. Mavi ateş topu büyüyerek havada asılı kaldı. Gözleri kısmadan bakılamayacak kadar parlaklaşmıştı. Kara Adam parmağını ateş topuna doğru kaldırdı ve top, yavaşça kalabalığa yaklaştı.
Ön sıradakiler -aralarında yüzü bembeyaz kesilmiş Jenny Engstrom da vardı- korkuyla geriledi.
Flagg gök gürültüsü gibi bir sesle onlara meydan okudu; “Karanma başka itiraz eden var mı? Eğer varsa hemen konuşsun!”
Bunun üzerine derin bir sessizlik yaşandı.
Flagg tatmin olmuş görünüyordu. “O halde başlaya...”
Başlar aniden ondan başka tarafa dönmeye başladı. Kalabalıkla mırıldanmalar oldu, sonra uğultu arttı. Flagg böyle bir şeyi hiç beklemi-yormuş gibiydi. İnsanlardan şimdi hayret nidaları yükselmeye başlamıştı, ama onları neyin şaşırttığı hâlâ belli değildi. Ateş topu alçalıp kararsızca dönmeye başladı.
Elektrikli motorun alçak uğultusu, Larry’nin kulağına çalındı. Ve yine o tuhaf ismi duyar gibi oldu: Adam... Çöp Adam... Çöpçü Adam... Çöpçü...
Biri, Kara Adam’ın meydan okuyuşuna karşılık verircesine kalabalığı yararak yaklaşıyordu.
Flagg kalbinin korkuyla dolduğunu hissetti. Bilinmedik ve umulmadık olana duyulan korku. Her şeyi, NVhitney’in anlık çıkışını bile öngörmüştü. Bu hariç her şeyi önceden biliyordu. Kalabalık -onun halkı- yarılıyor, geriliyordu. Tiz, yüksek ve dondurucu bir çığlık duyuldu. Biri kalabalıktan ayrılıp kaçtı. Ardından biri daha. Ve zaten huzursuz olan kalabalık, dağılmaya başladı.
Yerinizden ayrılmayın!” diye bağırdı Flagg avazı çıktığı kadar ama ^ faydasızdı. Kalabalık, kuvvetli bir rüzgâra dönüşmüştü ve rüzgârı Kar
Adam bile durduramazdı. İçinde iktidarsız, korkunç bir hiddet beliri., kuşuyla birleşti ve yepyeni, patlamaya hazır bir karışım meydana Yine istediği gibi olmamıştı. Yine son dakikada bir terslik olmj' Oregon’daki yaşlı avukat gibi. Boğazını kırık camla deşen kadın dine gibi... Nadine...
Dört bir tarafa koşarak uzaklaşıyorlardı. Bir korku hikâyesi„^ fırlamışa benzeyen son konuğu görmüşlerdi. Belki de gördükleri, korkup bir nihai cezanın suretiydi.
Ve geri dönen gezginin yanında ne getirdiğini görmüşlerdi.
Kalabalık erirken, Randall Flagg de gördü. Larry, Ralph ve eliı^jj hâlâ yırtılmış kâğıt parçalarını tutar halde donakalan Lloyd Henreidık görmüştü.
Gelen, artık Çöpçü Adam olarak tanınan Donald Menvin Elbeniı Sonsuza dek de öyle bilinecekti.
Uzun, kirli bir elektrikli aracın direksiyonundaydı. Aracın dayanıp, aküleri neredeyse bitmek üzereydi. Araba homurdanıyor, mınidanıyk tekliyordu. Ön koltuktaki Çöpçü Adam çılgın bir kukla gibi sarsılıyort
Radyasyon zehirlenmesinin son safhalanndaydı. Saçları dökülnıiiy& Paçavraya dönmüş gömleğinin altından görünen kollan cılk yaraki; kaplıydı. Suratı, çölün rengini soldurduğu tek bir mavi gözün koık, acınası bir bilinçle bakmakta olduğu, delik deşik, kıpkırmızı bir çoıta dönüşmüştü. Bütün dişleri dökülmüştü. Tırnakları da öyle. Gözkapatk iyice incelmişti.
Cehennemin alev alev karanlık deliğinden çıkıp gelmişe benziiDİ.
Flagg donakalmış bir halde Çöpçü’nün yaklaşmasını izledi. Smiı? yok olmuştu. Yüzündeki pembelik gitmişti. Yüzü aniden solgun, şfi camdan yapılma bir pencereye dönüşmüştü.
Çöpçü Adam’ın sesi, sıska göğsünden huşuyla yükseldi, “Sana» getirebildim... ateşi getirdim... lütfen... özür dilerim...”
Harekete geçen Lloyd oldu. Bir adım attı, sonra bir adım daha, çü... Çöpçü dostum...” Sesi çatallıydı.
Tek göz, acıyla dönerek sesin kaynağım aradı. “Lloyd? Sen misi»' “Benim, Çöpçü.” Lloyd tıpkı Whitney gibi zangır;
“Hey, ne var orada? Ne getir...”
“Götür onu Çöpçü,” diye fısıldadı Lloyd. “Çok tehlikeli. Bu... bu sıcak. Götür onu...”
“Gönder şunu Lloyd,” diye mızmızlandı artık Solgun Adam olan Kara Adam. “Nereden aldıysan oraya geri götürsün. Gönder...”
Çöpçü Adam’ın işleyen tek gözünde soru işaretleri belirdi. “Nerede o?” diye sordu ve sesi yükselerek acı dolu bir ulumaya dönüştü. “Nerede? Gitmiş! Nerede? Ne yaptınız ona?”
Lloyd son bir çabayla ona ulaşmayı denedi. “Çöpçü, o şeyi götürmen gerek. Sen...”
Ve Ralph aniden bağırdı; ‘‘Larry! Larry! Tanrı’tun Eli!” Ralph’in yüzünde korkunç bir neşe vardı. Gözleri parlıyordu. Gökyüzünü işaret etti.
Larry başını kaldırıp baktı. Flagg’in parmağının ucundan çıkardığı elektrik topunu gördü. Büyüyüp devasa bir boyuta ulaşmıştı. Havada Çöpçü Adam’a doğru süzülüyor, saç telleri gibi kıvılcımlar saçıyordu. Larry havanın elektrikle yüklü olduğunu hissetti. Bedenindeki bütün tüyler ayaklanmıştı.
Ve gökyüzündeki şey gerçekten bir ele benziyordu.
“Yoooo!” diye uludu Kara Adam.
Larry, ona baktı... ama Kara Adam artık orada değildi. saat fiyatları Flagg’in bulunduğu yerin önünde korkunç bir canavar olduğunu görür gibi oldu. Kamburu çıkmış, neredeyse şekilsiz bir yığındı, karanlık gözbebekleri ve kocaman .sarı gözleri olan bir yaratık.
Ve yok oldu.
Larry, Flagg’in içleri boş giysilerinin -kot montu, kot pantolonu, kovboy çizmeleri- bir anlığına dimdik durduğunu gördü. O an, üzerinde oldukları bedenin biçimini almışlardı. Hemen sonra yere yığıldılar.
Havadaki çıtırdayan mavi alev topu. Çöpçü Adam’ın her nasılsa Nel-Range’dan oraya dek kullandığı sarı araca doğru atıldı. Radyasyon be-denme iyice çöreklenirken .saçlarını kaybetmiş, kan kusmuş, son olarak
isteğini azaltmamıştı.
Mavi alev topu, karşı konulmaz bir güçle çekiliyormuşças,j^ aracın arkasına daldı.
“Ha siktir, boku yedik!” diye haykırdı Lloyd Henreid. Ellerinii götürüp diz çöktü.
Ah Tanrım, şükürler olsun, diye düşündü Larry. Kötülükten
yok, kötülükten kor...
Bembeyaz, sessiz ışık dünyayı kapladı. Kutsal ateş, erdemli erdemsiz herkesi yuttu.
S tu şafak vakti bölük pörçük uykusundan, Kojak yanı başındayaiiju olmasına rağmen titreyerek uyandı. Sabah havası serindi ama Stoi remesine rağmen yanıyordu. Ateşi vardı.
“Soba gibi yanıyorum,” diye mırıldandı ve Kojak, ona baktı fo-ruğunu salladıktan sonra koşarak uzaklaştı. Bir parça kuru dal geiiı: Stu’nun ayaklarının dibine bıraktı.
“Sopa demedim, soba dedim, ama bu da işime yarar,” dediSs köpeğe. Tekrar gönderip bir düzine kadar dal toplattı. Kısa süre s» güzel bir ateş yakmıştı. Ateşin dibindeydi, yüzünden aşağı tersiii yordu ama buna rağmen üşüyordu. Trajikomikti. Grip ya da onaçd benzer bir şeye yakalanmıştı. Glen, Larry ve Ralph'in gidişinden i gün sonra yakalanmıştı. Sonraki iki gün ise grip onu değerlendiri; almış gibiydi - yerleşmeye değer mi değmez mi? Görünüşe bakdıi' sınavı geçmişti. Her geçen saat kendini daha kötü hissediyordu. bah ise daha da kötüleşmişti.saat fiyatları sundu..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder